'De Doorbraak' is de titel van het nieuwe album van Zijlstra, de band van zanger, trompettist, tekstschrijver en componist Jeroen Zijlstra. 15 nieuwe songs, merendeels met tekst en muziek van Jeroen Zijlstra zelf, in een aantal gevallen met muziek van saxofonist / arrangeur Rutger Molenkamp, waaronder 'Je Bent Zo Lekker Lelijk', 'Draag Me', 'Hunkeren', 'Tijger' en het ongelooflijk breekbare 'Breek'.
Tegelijkertijd begint Zijlstra een nieuwe theatertournee, onder dezelfde titel. Op 3 december a.s. vindt de première plaats in Schouwburg De Meerse te Hoofddorp, gevolgd door een reeks concerten, onder meer in Gouda, Culemborg, Alkmaar en Emmeloord. Op 1 en 2 april 2005 speelt de band, verder bestaande uit Rutger Molenkamp (saxen, muziek, zang), Ed Boekee (toetsen, zang), Edwin Wieringa (bas) en Nout IngenHousz (drums, zang), in De Kleine Komedie te Amsterdam.
De titel die Zijlstra voor zowel album als tournee koos neigt misschien naar een soort wishfull thinking, voor zover hij met zijn band nog niet was doorgebroken na de ontvangst van de Annie M.G. Schmidt-prijs 2002. Anderzijds staat de titel voor een gezonde dosis opportunisme, humor en zelfspot, met bovendien een knipoog naar die andere Nederlandstalige band. Maar wie het nummer ‘Breek’ beluistert, begrijpt de werkelijke bedoelingen van Zijlstra: ‘De Doorbraak’, als opdracht, als motto, als visioen (“Breek, Breek door, Breek en ga er voor, Ga het maken, Durf te breken, Breek door”).
“Durf te breken” mag terecht het motto genoemd worden van de Wieringer die gedurende 15 jaar de kost verdiende als Noordzee-visser en die dit in financieel opzicht toch redelijk zekere bestaan inwisselde voor een carrière als liedjeszanger. Die bovendien niet afwachtte op de grillen van de tegenwoordige platenmaatschappijen maar dit album, evenals zijn vorige cd, zelf financieerde.
Zeer zorgvuldig en koersvast bouwde Jeroen Zijlstra aan zijn band en zijn repertoire. Het eerste album, ‘Olie & Rook’ (1999), bevat de meeste nummers over de zee en alles wat daar mee samenhangt. Dit album werd door wijlen popgoeroe Jip Golsteijn uitgeroepen tot Album van het Jaar. Het tweede album, ‘Tussen Den Oever & New York’ (2002), beschrijft de reis van Den Oever naar Amsterdam en schetst bovendien de tegenstelling tussen twee metaforen: Den Oever en New York. Het album werd Radio 2 CD, terwijl het nummer ‘Durgerdam Slaapt’ werd bekroond met de Annie M.G. Schmidtprijs.
Met het materiaal van ‘De Doorbraak’ neemt Jeroen Zijlstra nog meer afstand van zijn vissersbestaan en zoekt hij nog meer aansluiting bij de belangrijke levensvragen van deze tijd. Voorbeelden hiervan zijn de nummers ‘Ik Zie Wel’ (“Waar je vandaan komt is een raadsel, Waar je naar toe gaat onbekend”) en het indringende ‘Blijft Het Zo’ (“Wat zal ons te wachten staan, na New York, na Madrid…”). Een en ander wordt afgewisseld door wat Zijlstra steevast noemt: zinloze meesterwerkjes, zoals ‘Tijger’, ‘Buckle up’ en ‘Hunkeren’. Indringend is ook zijn impressie van een aan lager wal geraakte zangeres (‘Ellen’) en natuurlijk de basis van het album: ‘Breek’.
Het album ‘De Doorbraak’ wordt uitgebracht op het Invitation label en gedistribueerd door CNR Records (Nr. 2005409).
|