Hans Vandekerckhove debuteert in het begin van de jaren ’80 wanneer zich internationaal een heropleving van de schilderkunst voordoet. De kunstenaar neemt een unieke positie in, in de Belgische schilderkunst, omwille van de balans in zijn werken tussen fysieke aanwezigheid en vergeestelijkte expressie. Zijn werk wordt gekenmerkt door een grote contemplatieve kracht en een ingetogen karakter dat op een diepere betekenis duidt. Eind jaren ’80, begin jaren ’90 ondergaat zijn werk een conceptualiseringsproces en komt de kunstenaar tot een vorm van symbolische schilderkunst.
Zijn meest recente werk ‘Stalking Hïeronymus’ -te zien in het PMMK- toont twintig schilderijen, ontstaan uit de verbeelding en de droom, eerder dan realistische voorstellingen van zijn omgeving.

De Duitse schilder, dichter en jazzmuzikant A.R. Penck trekt in de jaren ’70 al snel de aandacht door zijn erg ruige en agressieve manier van schilderen. Daarmee vertegenwoordigt hij de zogenaamde ‘Neue Deutsche Malerie’, ook neo-expressionisme genoemd. Zijn eenvoudige figuratieve vormen, archaïsche tekens, symbolen en staakfiguren tegen een vrijwel monochrome achtergrond, roepen associaties op met de primitieve beeldtaal en leverden hem de naam op een ‘moderne grotschilder’ te zijn. De expositie ‘Wereldblik 1968-2002’ biedt een selectie van een vijftigtal werken en toont vooral het grote beeldende vermogen van Penck.

Ook Anselm Kiefer ten slotte behoort -net zoals Penck- tot de belangrijkste vertegenwoordigers van de ‘Neo Deutsche Malerie’. Door zijn zeer expressieve en energiek manier van schilderen, wordt ook deze kunstenaar als een van de ‘nieuwe wilden’ bestempeld. Kiefer voelt zich niet gebonden aan de bestaande conventies van het medium schilderkunst of aan een bepaald materiaalgebruik en voegt tal van extrapicturale middelen toe aan zijn verf (zoals zand, as en plantenresten) om emotioneel geladen texturen te bekomen. Geleidelijk evolueren deze toevoegingen tot echte objecten en betekeniselementen binnen het schilderij.
De tentoonstelling ‘De Zee’ brengt een unieke selectie van een negental recente marines en biedt een boeiend beeld van Kiefers persoonlijke benadering van het onderwerp, gezien de context van zijn ‘Sieben Himmelpalästen’, de plaats binnen de gratie van het goddelijke, een thema dat herkomstig is uit de hebreeuwse mystiek.

Het werk van Penck, Vandekerckhove en Kiefer is nog tot en met 18 april 2004 te bekijken in het PMMK, Romestraat 11. U kunt er dagelijks -behalve op maandag- terecht van 10.00)-18.00 uur.