In de jury zetelden o.a. Bram Vandendriessche (Stubru), Steven Van Havere (Arid), Patrick Smagghe (4AD- Clubcircuit), Arthur Verschaeve (Moonlake), Stefaan Van Volcem (Journalist), Luc Nowé (Poppunt) en Lieselotte Deforche (ervaren muziekmadam op alle fronten).

De groepen:
Weasel mocht aftrappen met knap gebrachte songs, waarbij niet enkel de Höfner-bas naar de Beatles verwees. Strak gespeeld, perfect samenspel van een sympathieke band die er 100% staat. Sommigen misten wat catchy refreinen en vonden net iets teveel in één song zitten om goed te zijn. Songs als “Imaginary Sister” hebben beslist singlepotentieel.

Na een uitstekende set in Middelkerke waren de verwachtingen naar The Johnsonz toe hoog gespannen. Strakke drum, maar beetje rommelig geheel toch in Tielt. De zanger-gitarist-pianist imponeerde en qua samenzang en geluid werden meer dan goeie aanzetten gegeven. Straf songmateriaal voor de enen, een opeenstapeling van brave clichés voor de anderen. “Teletubbieland met een weerhaakje”, “Very rocking”, maar toch ook weer: “coole look en pretentie overboord gooien, zanglessen volgen en het verzameld werk van Steve Wynn kopen”?

Tomàn: of hoe volgens velen nog maar eens het belang van dEUS voor dit land bewezen wordt. Goed gespeeld, goeie samenhang, ingehouden maar intens zwaar. Uitstekende drummer. Beginnen met een smeerlap als “Eiffel”, die zich van bij de eerste seconden voor een lánge tijd tussen je beide hersenhelften nestelt is durven. “Schoon”… “Maar wel raar”. Is West-Vlaanderen niet klaar of heeft het geen durf? Tomàn blijft een mysterieuze, dwars tegen de stroom knappe band, die eigenlijk meer dan 15 min. nodig heeft om een publiek voor zich te winnen. In het oog te houden. Perfect voor de Botanique. Coole look.

Galope. In Brugge was het na drie seconden prijs en in Tielt was het niet veel anders. Goed gespeeld, technisch goddelijk, mooie samenzang. Superdrummer. Chique hoed. Sterke tweede song. Weinig imponerend en te veel Neil-clichés voor de één (“Goedkoop naar Neil Young!”), helemaal “my kinda music” met met zorg en liefde gemaakte songs voor de andere.

De Nihilisten, eerder deze maand Nekka-winnaars, brachten andermaal sterk en swingend entertainment. Staan er. Na ’t Hof voor velen dé West-Vlaamse hiphopbeloften, maar toch: nog wat werken aan de beats? “Nice Try”?, “amper de clichés voorbij”? Ook: “Tonnen podiumpresence”. En als we toch nog even persoonlijk mogen worden: Riemeloare blijft met teksten wél de authentiekste van de bende en ver daarbuiten.

Het jonge Red Elmo bracht de eerste (en meteen enigste) podiumfee van de avond met zich mee en maakt uitstekende en verfrissende pop. Sympathiek, massa’s potentieel. Wat valse gitaren. “Sterke zangeres, maar even vals als de gitaren en een totaal gebrek aan presence” voor de dwarserikken onder ons (wat zou West-Vlaanderen zijn zonder?). Maar: ooit werd dat van Geike ook gezegd. Spetterende en sterke sax. Red Elmo is een ongecompliceerde, grappige en zonder franjes spelende jonge band met soms nog iets te veel clichés (“zwakke songs”) zonder daarbij metéén door de mand te vallen. Dit is “Groeiwerk”. Nog enkele jaren rijpen in het repetitiehok. Afspraak op de finale in 2005?

Magic of the Moment lapte het hem weer. De etterbakjes uit Veldegem smeten zich met het enthousiasme van een hongerstaker die z’n matras laat voor wat ze is op een grote met stoofvlees en mayonaise. Superpresence, technisch zeer ok, gebeten gitarist. Een bassist met vingers die we niet meer zagen sinds E.T.. Erg straf, dynamisch en energiek. Bas-Drum-Gitaar. Meer moet dat niet zijn. Klakkeloos de Peppers volgens de enen (het instrumentale intermezzo ertussen!), véél meer dan zomaar een hoopje Peppers-covers volgens anderen, maar niettemin: heel leuk om te zien en horen. Lang zullen ze leven.

Content kreeg meteen een pluim voor de goesting waarmee ze speelden. Goeie sound, straffe zanger waar een flink deel van het publiek bij bosjes voor viel, maar waar waren de songs? Idool?

Thabazzco: Party-Time! Thabazzco brengt Jamaïca naar Heuvelland, maar daarmee ook een Kemmelberg aan reggae- en ragga- clichés. Voor wie een party-band zoekt is dit een uitstekende oplossing. Entertainend gebracht met een flinke dynamiek. Goeie vibes. Grappig, aanstekelijk , credibel en hot-hot-hot voor de enen; slaapverwekkend, carnaval net voor Kerstmis, rommel en fake voor de anderen. Hoe dan ook: een flinke evolutie sinds Kunstbende in Ieper van een band waar een publiek voor is.

Zander brengt interessant materiaal in een mooie verpakking. Perfecte klank en licht. Mooi en beheerst gitaarwerk met straffe beats. Ideaal auto-voer, wat het voor sommigen meteen weer flink vervelend maakt.


The Johnsonz kregen van Gedeputeerde Dirk De fauw een cheque toegeschoven van 2.000 €. Verder wist de Gedeputeerde nog te vertellen dat het provinciebestuur de programmatie van alle finalisten door o.a. jeugdhuizen gaat ondersteunen en dat alle finalisten ook opgenomen worden in het "100 % Puur - Pop uit de provincies"-project van de Vlaamse provincies en Poppunt. Met dat project worden in heel Vlaanderen op verschillende festivals en in jeugdhuizen en clubs podiumkansen gegeven aan finalegroepen van de provinciale rockconcoursen, zoals Westtalent.