Het Franse chanson wordt al jaren in Nederland goed onthaalt. Het waarom daarachter wordt gezocht door de vakantiegewoonten van de Nederlanders die massaal naar Frankrijk trekken en daar met het Franse lied worden geconfronteerd. Liesbeth List vertelt trouwens dat zij ook tijdens vakanties liedjes ontdekte die bij haar bleven hangen en waarvoor ze een speciale band ging koesteren.

Bij deze verzameling ging Liesbeth van haar eigen persoon uit. Achter alle liedjes en artiesten heeft ze een verhaal zodat “Tous les garçons et les filles” in feite de bloementuil liedjes van Liesbeth List is waarmee ze haar publiek laat delen.

Zelf schrijft ze hierover “... Een boek samenstellen met de bekendste Franse chansons kent natuurlijk zijn beperkingen. Ik heb dan ook niet de pretentie compleet te willen zijn. Ik heb op basis van een persoonlijke keuze een zo breed mogelijk beeld willen geven van ‘het Franse chanson’. Ik wilde liever veel verschillende artiesten met hun bekendste lied opnemen, dan veel liederen van één bekende artiest. Vanwege mijn speciale liefde voor bepaalde artiesten, zoals bijvoorbeeld Edith Piaf, ontkwam ik er soms niet aan een uitzondering op deze regel te maken. Teven heb ik liederen opgenomen van artiesten die ikzelf persoonlijk heb ontmoet...”

De chansons in “Tous les garçons et les filles” zijn chronologisch gerangschikt. Voor het jaartal dat bij de chansons staat is Liesbeth uitgegaan van het jaar dat het lied in Nederland bekend werd. Deze datum wijkt natuurlijk af van het jaar waarin het een hit in Frankrijk was, of het jaar waarin het lied voor het eerst werd uitgegeven.

Het jaartal van verschijnen en de originele componisten en tekstschrijvers worden naast een nederlandse vertaling door Han Meijer ook opgenomen. De chansons worden zo letterlijk mogelijk vertaald waarbij deze tekst kan variëren van andere vertalingen.

Van sommige chansons zijn meerdere uitvoeringen bekend. In die gevallen worden naast de tekst van de gekozen uitvoering de bekendste andere uitvoeringen vermeld.

Liesbeth List laat in dit boek ook niet na om de problematiek rond het uitzenden van liedjes in de eigen landstaal aan te kaarten. Ze neemt Frankrijk als voorbeeld waar alle nationale zenders verplicht zijn om een bepaald percentage Frans werk te draaien. Iets wat in Nederland en Vlaanderen niet bestaat.

Het boek is niet alleen interessant door de veelheid aan mooie teksten. De korte uitleg en anecdotes die Liesbeth over “haar” artiesten” vertelt brengt de lezer/luisteraar ook dichter bij het waarom van het lied en de artiest. Een naamregister en een bibliotheeklijst moet het opzoeken vergemakkelijken en de lezer misschien aanzetten om verder te zoeken en het Franse chanson verder te ontdekken.

“Tous les garçons et les filles” (Françoise Hardy) is een tof boek dat aanzet om nog meer van het Franse lied te houden.