De première van de negentiende Night of the Proms, op vrijdag 2003, in het sportpaleis in Antwerpen ging onder grote belangstelling van start. De vedetten, “En Vogue”, “INXS” en “Toto” kregen maar weinig vat op de massa. Zelfs het middenplein bleef vrij stil. Alleen volksmenner en lievelingskind Marco Borsato kon het sportpaleis doen sidderen.
 |
De Night of the Proms, is hèt jaarlijkse muziekfeest waar jong en oud feest en waar klassieke - en popmuziek met elkaar verbroedert. Jaarlijks zakken duizenden naar het Sportpaleis af om dit grote muzikale feest mee te beleven.
Technisch is het feest af en ook op het orkest Il Novecento onder leiding van Robert Groslot met het koor Fine Fleur is weinig aan te merken. Wat de popgroepen aangaat is dit wat anders. Geen enkele groep kon het publiek begeesteren en presteerden volgens hun normen, die ze ooit haalden, ondermaats. Ook de gitaarvirtuoze “Xuefei Yang” kon haar vedetten- status niet waar maken en reeg de fouten aan elkaar. Misschien werd ze door de massa overdonderd en greep de plankenkoorts in.
De avond begon heel klassiek met “Also Sprach Zarathustra” waarna Carl Huybrechts (die ook niet overtuigde) al rappend op Beethovens Vijfde het publiek verwelkomde en het orkest voorstelde. Na een Hongaarse dans van Brahms mocht John Miles zijn hit “Music” zingen waarna “De Moldau” van Smetana het sportpaleis werd ingeslingerd.
De dames van het r&b trio En Vogue en INXS sloten het eerste gedeelte af . Na de pauze greep John Miles naar “La Sagrade Familia” . De acht minuten die Marco Borsato op het podium stond maakte het publiek los en liet de sfeer overslaan. Zijn “Binnen” en “Ik leef niet meer voor jou” maakten handen en benen los.
De act van “Toto” was af en tot in de puntjes verzorgd maar overtuigen deed hij niet. Met gevolg dat de negentiende editie van The Night of the Proms eindigde zoals hij was begonnen. Een massa spectakel in een matige sfeer met “gasten” die hun vedettenstatus niet meer waar maken en bij het publiek weinig losmaken.
• NIGHT OF THE PROMS 2003 IN BELGIE (Antwerps Sportpaleis)
• vrijdag 17 oktober; 20.30 uur
• zaterdag 18 oktober; 20.30 uur
• zondag 19 oktober; 15.00 uur (zittend middenplein - 33 euro)
• donderdag 23 oktober; 20.30 uur
• vrijdag 24 oktober; 20.30 uur
• zaterdag 25 oktober; 20.30 uur
• donderdag 30 oktober; 20.30 uur
• vrijdag 31 oktober; 20.30 uur
• zaterdag 1 november; 20.30 uur
• zondag 2 november; 19.00 uur (zittend middenplein - 33 euro)
• donderdag 6 november; 20.30 uur
• vrijdag 7 november; 20.30 uur
• zaterdag 8 november; 20.30 uur
• zondag 9 november; 19.00 uur (zittend middenplein - 33 euro)
• maandag 10 november; 20.30 uur
• donderdag 13 november; 20.30 uur
• vrijdag 14 november; 20.30 uur
• zaterdag 15 november; 20.30 uur
• zondag 16 november; 19.00 uur (zittend middenplein - 33 euro)
Het programma :
DE 'KLASSIEKE' UITVOERDERS
IL NOVECENTO EN FINE FLEUR
Het symfonieorkest Il Novecento en het koor Fine Fleur vertolken op basis van originele partituren hits uit de laatste drie eeuwen. Het orkest, dat in 1991 werd opgericht door Robert Groslot, schakelt daarbij moeiteloos over van het ene genre naar het andere. Met veel bravoure slagen de muzikanten erin de verschillende eeuwen te overbruggen en de stap te zetten van klassiek naar pop en terug. In zijn kernbezetting telt Il Novecento 55 musici, maar voor grotere uitvoeringen zoals de Night of the Proms wordt het orkest tot een 72 koppen tellend ensemble uitgebreid. Hoogtepunten naast de jaarlijkse Night of the Proms waren de begeleiding van Luciano Pavarotti (1995 en 1997), Andrea Bocelli (1997) en de IJslandse zangeres Björk (2001) tijdens hun Europese concerten.
Fine Fleur werd in 1995 opgericht in het kader van de Night of the Proms. Dit stemmige koor, dat bestaat uit jongeren die een specifieke zangopleiding genoten en muzikanten die graag en goed zingen, werkte niet alleen samen met Il Novecento maar ook met I Fiamminghi, het Metropole Orkest, Concertband Hever en tal van bekende solisten. Het ledenaantal wisselt naargelang de aard van de productie waaraan Fine Fleur zijn medewerking verleent. Tijdens de Night of the Proms staan 50 zangers en zangeressen in het licht van de schijnwerpers. Zij vertolken niet alleen de mooiste koorwerken, maar nemen het publiek ook op sleeptouw als achtergrondkoor bij het popgedeelte. De artistieke leiding van Fine Fleur ligt in handen van Edwig Abrath. Hij is docent aan het Conservatorium van Antwerpen en leraar aan de muziekacademies van Wuustwezel en Turnhout.
Robert Groslot (°1951), dirigent, componist en graficus, begon zijn carrière als pianist. Hij werd laureaat van de pianowedstrijd Alessandro Casagrande (Terni, 1974) en van de Koningin Elisabethwedstrijd (Brussel, 1978), waarna hij concertreizen maakte door Europa, Israël, Azië, Afrika, Nieuw-Zeeland en de Verenigde Staten. Hij realiseerde vele studio-, radio- en tv-opnamen, en een 100-tal cd's. In 1991 richtte hij het symfonisch orkest Il Novecento op. Onze maestro is docent piano en kamermuziek aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. Hij componeert én hij is grafisch kunstenaar: sinds begin 2001 produceert hij tableaus met een nieuwe techniek. Hij noemt het zelf Computer Designed Paintings, CDP: "Mijn werk heeft iets van schilderkunst en misschien ook iets van fotografie maar is geen van beide. Het is wat het is: een nieuw visueel medium".
website Il Novecento: www.ilnovecento.com
website Fine Fleur: www.fine-fleur.com
website Robert Groslot: www.robertgroslot.com
XUEFEI YANG, klassieke gitariste
Met Xuefei Yang schenkt de Night of the Proms opnieuw aandacht aan jong aankomend talent. Deze Chinese gitariste werd aan het muziekconservatorium van Peking ontdekt door de gitaarvirtuoos John Williams, die haar persoonlijke begeleider werd. Yang kreeg de kans zich te vervolmaken aan de Royal Academy te Londen, waar ze met de grootste onderscheiding afstudeerde. Ze won verschillende internationale wedstrijden, werd toegejuicht tijdens tal van concerten en zal ongetwijfeld ook bij het Night of the Proms-publiek een grote indruk nalaten.
website: www.xuefeiyang.net/xuefei.html
DE POP-UITVOERDERS
TOTO
Met TOTO laat de Night of the Proms een jonge generatie bezoekers kennismaken met een Amerikaanse band die al 25 jaar het neusje van de zalm is op het vlak van de symfonische rock. De band, die scoorde met nummers als "Rosanna", "Africa", "I'll Be Over You", "Hold The Line", "Stop Loving You" en "Pamela" en vorig jaar het album "Through The Looking Glass" uitbracht, is naar aanleiding van zijn 25-jarig bestaan op wereldtournee en toonde belangstelling om opnieuw op het feest van klassiek en pop te mogen optreden. Een aanbod dat uiteraard niet werd afgeslagen. In 1994 zorgde TOTO voor een onvergetelijke editie en één van de allerbeste publiekswaarderingen. De appreciatie van TOTO was de hoogste die ooit voor een headliner werd genoteerd.
In tegenstelling tot toen zal de groep nu aantreden met zijn originele zanger Bobby Kimball. Andere groepsleden zijn Steve Lukather (gitaar en zang), David Paich (toetsen en zang), Mike Porcaro (bas) en Simon Phillips (drums). Uit het uitgebreide repertoire zullen ook nummers worden gepuurd die indertijd niet op de Night of the Proms te horen waren. Een absolute must dus voor de liefhebbers van de allermooiste popklassiekers.
website TOTO: www.toto99.com
website Steve Lukather: www.stevelukather.net
INXS
Daar waar TOTO op de Night of the Proms weer met zijn originele zanger Bobby Kimball zal aantreden, is de oorspronkelijke zanger van INXS er jammer genoeg niet meer bij. Michael Hutchence werd in 1997 dood door zelfmoord in een hotelkamer aangetroffen. De groep - in 1979 ontstaan uit de in 1977 opgerichte Australische band The Farriss Brothers - telde Andrew (toetsen, gitaar en backing vocals), Tim (gitaar) en Jon Farriss (drums, percussie) naast Garry Beers (bas) en Kirk Pengilly (gitaar, saxofoon en backing vocals) als andere leden. Vlak voor de dood van Hutchence had INXS zijn elfde album, "Elegantly Wasted", uitgebracht. Een wereldtournee stond op stapel. De band zou evenwel niet voorgoed blijven zwijgen. De overige INXS-leden raapten de draad terug op en stonden af en toe weer op het podium, met Jimmy Barnes, Terence Trent D’Arby of Jon Stevens als gastvocalisten. Die laatste (ooit zanger bij de groep Noiseworks, die in Australië een uitstekende live-reputatie genoot) werd in oktober 2002 definitief als "zevende" groepslid bij INXS binnengehaald.
Of Jon Stevens een even groot sex-appeal heeft als zijn voorganger - zijn stem moet alvast niet voor die van Hutchence onderdoen - laten we aan u over om uit te maken, maar toen wij de band onlangs in Kopenhagen bezig zagen en hoorden, hebben we geen moment getwijfeld: INXS moest er dit jaar bij!
Op het grote feest van klassiek en pop staan naast Jon Stevens alle andere originele bandleden met het symfonieorkest Il Novecento op de planken, inclusief muzikaal brein Andrew Farriss, die samen met Hutchence de auteur is van de grote INXS-successen. Er ligt nog niet vast welke nummers op de Night of the Proms gezongen zullen worden; wel zeker is dat het heel moeilijk kiezen wordt uit hits als "The Original Sin", "Need You Tonight", "New Sensation", "Never Tear Us Apart", "Suicide Blonde" en "Mystify". Al deze nummers steken in het collectieve geheugen en lenen zich perfect voor een uitvoering onder begeleiding van het symfonisch orkest.
Tot slot willen wij u de volgende commentaar niet onthouden. In "Dagblad de Limburger" lazen we dit relaas over het optreden van INXS op zaterdag 12 juli tijdens het Bospop-festival in Weert:
"De grootste verrassing van de dag is INXS. Wie heeft er niet geroepen dat het heiligschennis is dat de Australische band na de dood van voorman Michael Hutchence doorging? Hij was INXS. Dan ga je toch niet verder! Maar de mond valt open van verbazing als Jon Stevens het podium op rent. Is dat niet Hutchence? Hebben ze ons bij de neus genomen en leeft hij stiekempjes nog? Goudblond half lang haar. Trendy zwarte zonnebril op de neus. Op het moment dat hij vocaal inzet, valt de mond opnieuw open. De stem verschilt nauwelijks van die van zijn overleden voorganger. Zelfs als je je ogen sluit ontdek je nauwelijks verschil. Hij is op zijn minst net zo temperamentvol. Als de band vervolgens alle oude hits speelt en INXS gewoon als INXS klinkt, kan zelfs de grootste criticaster niet vol blijven houden dat de comeback van deze Australische formatie écht niet kan. Een geweldig optreden."
website INXS: www.inxs.com
EN VOGUE
En Vogue is met hits als "Hold On", "My Lovin' (Never Gonna Get It)", "Free Your Mind", "Whatta Man" (samen met Salt N' Pepa), "Don't Let Go (Love)", "Whatever" en "Riddle" één van de meest succesvolle en ook één van de meest geïmiteerde vocale groepen uit de jaren negentig. De groep creëerde een nieuw geluid door R&B, hiphop, roots, reggae, pop en rock te mengen. Hiermee spreekt En Vogue fans van alle muziekgenres aan. Fans die evenmin blind zijn voor hun stijlvolle en sensuele verschijning.
En Vogue ontstond in 1988 in Oackland, Californië, als geesteskind van het productieteam Denzil Foster en Thomas McElroy. Beide heren waren op zoek naar een formatie die alle bestaande muziekstijlen zou overstijgen, die tegelijk zou aansluiten bij de traditie van de succesvolle meisjesgroepen en daarbovenop ook nog een grote bekoorlijkheid zou uitstralen. Cindy Herron Braggs, Terry Ellis, Maxine Jones en Dawn Robinson bleken de geschikte line-up. De groep debuteerde in 1990 met het album "Born To Sing" en bereikte met de hit "Hold On" de top van zowel de R&B- als de poplijsten. Ook opvolger "Funky Divas" (1992) werd met onvergetelijke hits als o.m. "My Lovin'(Never Gonna Get It)" en "Free Your Mind" een pop- en R&B-klassieker. In 1993 verscheen de zes songs tellende EP "Runaway Love", met daarop het funky "Whatta Man", een duet met Salt-N-Pepa. Met "Don't Let Go (Love)" leverde En Vogue op het eind van 1996 een succesvolle bijdrage aan de soundtrack van "Set It Off". Kort daarop verliet Dawn Robinson de groep om een solocarrière aan te vatten. In 1997 bracht het resterende trio het derde volledige album "EV3" uit en vóór de millenniumwisseling verscheen "Best Of En Vogue". In 2000 lieten de meisjes opnieuw van zich horen met het album "Masterpiece Theatre" en werd de song "Riddle" hun volgende grote hit. Na het afscheid van Maxine Jones in 2001 maakte Amanda Cole tot begin 2003 het trio compleet. Voor de Night of the Proms-concerten staat Terry Ellis weer met Maxine Jones op het podium. Zij worden vervoegd door Rhona Bennett, die twee jaar geleden als soloartieste werd gelanceerd door de producer van o.m. Jennifer Lopez, Toni Braxton en Destiny's Child.
website: www.elektra.com/elektra/envogue/index.jhtml
ILSE DELANGE
Ook Ilse DeLange zal tijdens de 14de editie van de Night of the Proms haar bekendste nummers vertolken met begeleiding van het orkest Il Novecento. Het derde studioalbum van Ilse DeLange, "Clean Up", verscheen in april van dit jaar. Het album stond 5 weken op rij op nummer één in de Album Top 100 en bereikte de Gouden status met meer dan 70.000 stuks verkocht. Momenteel heeft de sympathieke zangeres een dikke toptienhit samen met Dinand van Kane, het duet "Before You Let Me Go". Met haar nieuwe plaat gaat Ilse meer de popkant op en wat minder country. Niet dat Ilse haar roots verloochent. Nog steeds laaft zij zich aan Amerikaanse inspiratiebronnen, zij het deze keer wat meer de soul van Memphis dan de country van Nashville.
Ilse DeLange debuteerde in 1998 met "World Of Hurt". Dit album was een enorm succes en verkocht in de Benelux meer dan een half miljoen exemplaren, wat ongekend veel is. Iedereen kent ook de single van dat album "I’m Not So Tough". Tijdens de Night of the Proms zal Ilse DeLange de plek van Nederlandse artiest innemen.
website: www.ilsedelange.com
JOHN MILES
John Miles was nog heel jong toen de piano en de gitaar geen geheimen meer voor hem kenden. Op zijn achttiende was hij klaar voor een professionele muziekcarrière. Hij speelde eerst bij een semi-professionele band en vormde later onder zijn eigen naam een band die voornamelijk soulcovers bracht. Een platenmaatschappij toonde belangstelling voor zijn composities en introduceerde hem bij Alan Parsons. Die produceerde Johns eerste elpee, “Rebel” (1976). De rockballade “Music (Was My First Love)” werd een wereldhit en leidde tot een Amerikaanse tournee met Elton John. Later zou John Miles ook door artiesten als Jethro Tull, de Rolling Stones, Fleetwood Mac, Tom Petty, Stevie Wonder, Jimmy Page van Led Zeppelin, Tina Turner en Joe Cocker mee op tournee worden gevraagd.
John Miles was erbij toen in 1985 de eerste editie van de Night of the Proms plaatsvond en hij is blijven komen. Als zanger en als leider van de Electric Band vormt hij ook nu de rode draad door het programma.
info op het web: www.corinium.freeuk.com/zaragon
|