Bloemlezingen zijn tegenwoordig zeer in trek. De lezer wil aanstonds “de beste” gedichten of... verzameld hebben. Hij wil zelf niet meer kiezen maar wil, uit een voor hem geselecteerde reeks gedichten, zijn keuze maken. Met de 100 beste gedichten van 2002 uitgekozen door professor Gillis Dorleijn zit hij meteen goed.
 |
Gillis Dorleijn, voorzitter van de jury van de VSB-poëzieprijs, selecteerde voor deze bundel naast losse inzendingen ook de dichters die genomineerd waren voor de prijs. Door deze manier van werken is “De 100 beste gedichten” een bloementuil van diverse gedichten die schommelen tussen zwaarmoedigheid en light verse.
De oogst telt elk jaar een reeks bekende namen. Dit jaar bevat de bloemlezing werk van gevestigde reputaties als Robert Anker, Hugo Claus, gerrit Kouwenaar, Kees Ouwens,... naast getalenteerde jongeren als Al Galidi, Mark Boog, Astrid Lampe, Jan Lauwereyns en Alfred Schaffer.
Tonnus Oosterhoff. won de poëzieprijs. Van hem is een heel bijzonder gedicht opgenomen, "Kritiek", dat behalve een aanzet tot en gedicht ook een mini-debat over zijn poëzie vertelt.
Ook merk ik enkele Vlamingen op waaronder Geert Buelens (ex Cirus Bulderdrang) die met “Het punt” en “Dogma” deze bundel siert.
Uit de bundel “Totaal witte kamer” van Gerrit Kouwenaar, die onder andere gaat over het overlijden van zijn vrouw, werden niet minder dan vier gedichten overgenomen.
De manier van werken en uitkiezen van Gillis Dorleijn maakt dat men geen gemakkelijke bundel gedichten wordt aangeboden maar dat men op sommige wel degelijk moet kauwen en uit elkaar moet rafelen om de diepte te begrijpen.
Gillis Dorleijn (1951)
is hoogleraar moderne Nederlandse letterkunde aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij publiceert regelmatig over de Nederlandse poëzie, van Leopold, Nijhoff, Lucebert, Faverey en Ouwens onder anderen. Samen met Wiljan van den Akker bereidt hij een geschiedenis van de Nederlandse poëzie voor.
|