SYMPOSIUM / MONDRIAAN
Choreografie: Christopher d'Amboise
Muziek: Leonard Bernstein


NOT STRICTLY RUBENS
Choreografie: Marc Bogaerts
Muziek: Praga Khan



SYMPOSIUM / MONDRIAAN
De wereldpremière van Not Strictly Rubens wordt voorafgegaan door Symposium / Mondriaan, een neoklassiek ballet van Christopher d'Amboise. Piet Mondriaans woorden "Niets is mooier dan een rechte lijn en niets is vluchtiger dan een vorm die ertegenover geplaatst wordt" inspireerden de Amerikaanse choreograaf vijf jaar geleden tot een ballet waarin een wereld van abstracte schoonheid gecreëerd werd op muziek van Leonard Bernstein.



CHRISTOPHER D'AMBOISE - choreograaf

Christopher d'Amboise werd in 1978 door George Balanchine gevraagd bij het New York City Ballet te komen dansen. In 1984 werd hij er eerste solist. Hij vertolkte meer dan dertig hoofdrollen in balletten van Balanchine en Robbins, waaronder Western Symphony, Stars and Stripes, Mozartina, Tango en Who Cares? (Balanchine), Dances at a Gathering, Fancy Free en Gershwin Concerto (Robbins). In 1985 stond hij op Broadway samen met Bernadette Peters op de planken in Andrew Lloyd Webbers Song and Dance, waarvoor hij een Tony nominatie kreeg.

In 1988 stichtte hij het Off-center Ballet in New York, een eigentijds balletgezelschap waarmee hij de grenzen van het klassieke balletvocabularium wilde verleggen door eigen nieuwe choreografieën. In zestien maanden tijd creëerde of bestelde hij negen wereldpremières, die gebracht werden in Dance Theater Workshop, Jacob's Pillow en Westbeth Theatre. In 1990 werd het Off-center Ballet een onderdeel van het Pennsylvania Ballet, waarvan hij artistiek directeur en voorzitter werd.

Gedurende de vier jaar dat hij directeur was breidde hij het repertoire van het gezelschap uit met wereldberoemde balletten, opdrachten voor twaalf eigentijdse choreografieën en negen eigen wereldcreaties, waaronder Franklin Court, Dumbarton Oaks, Pandora's Box, The Golden Mean en Just One of Those Things.

Sedert 1994 maakt d'Amboise meer tijd voor onafhankelijke projecten, zoals
choreografieopdrachten bij het New York City Ballet, het Nationaal Ballet
van Nederland, het San Francisco Ballet (Fly By Night) en het Koninklijk Ballet van Vlaanderen. Bij het Vlaamse gezelschap stonden o.a. Bach in Four Voices, Symposium (Bernstein), Vioolconcerto nr. 1 (Prokofiev), Synchronicities (Adams) en Variation on a Theme (Stravinsky) op de affiche.


NOT STRICTLY RUBENS



Not Strictly Rubens speelt zich af op de doorsnede van twee werelden waarin de termen kleur, compositie, ruimte, licht en omkadering in thuishoren. Vandaar de idee van Marc Bogaerts om een dansspektakel te creëren waarin schilderkunst en dans elkaar ontmoeten. De internationaal werkende Antwerpenaar, die het Keizer Kareljaar extra kleur gaf met The Emperor's Dream, tekent voor het scenario en de choreografie. Bij niemand minder dan pop- en dancefenomeen Praga Khan (o.a. de muziek voor de film Basic Instinct) werd geheel nieuwe muziek besteld. De Antwerpse modekoning Walter Van Beirendonck verleent zijn medewerking als kostuumontwerper, en de Zwitserse theatermaker Peter Notz neemt de decors en belichting voor zijn rekening.

Not Strictly Rubens is geen historische evocatie over de artiest, maar dient als metafoor voor de creatieve mens en de Schepper in de breedste betekenis van het woord, als inspiratiebron voor een explosieve 21ste eeuw, waar de uiterlijke schoonheid en het menselijk ideaal in een intensieve strijd zijn verwikkeld. Voor de choreograaf biedt Rubens de mogelijkheid om het esthetische en het edele van de mens te huldigen en uit te beelden met exuberante kleuren, lijnen en breed bewogen taferelen.

NOTA'S VAN CHOREOGRAAF MARC BOGAERTS

1. Rubens vandaag

Figuren uit het verleden kunnen ons inzichten geven indien men kan accepteren dat de geschiedenis van de mens zich niet enkel herhaalt in de negatieve, doch ook in de positieve zin.
Als religieus schilder drukt Rubens zijn eigen diepste geloofsovertuiging uit in een fantasie die verder gaat dan de werkelijkheid, historie of allegorie. Rubens staat voor mij als metafoor voor de creatieve mens en Schepper in de breedste zin van het woord.
Zijn barokke idealen van schoonheid en menselijkheid worden naar onze tijd getransponeerd. Hij staat voor mij niet voor het sociaal-kritische, doch voor iets moeilijkers om vandaag te accepteren: het verhevene van de mens.
Zoals ooit het verval van het Romeinse Rijk zich aankondigde doordat steeds minder geloof en hoop werd geput uit de waarden van staat, leger en kerk, zo verliest ook de hedendaagse mens zijn geloof in gevestigde waarden en valt terug op zijn laatste houvast: het ik in al zijn negatieve vormen.
Door idealen van schoonheid en menselijkheid na te streven is Rubens een revolutionair in het tijdsbeeld van vandaag, waar scepticisme ons vaak schijnt te begeleiden in al onze motivaties.

2. De wereld van Rubens

De katholieke barokkunst wou didactisch zijn en een duidelijke afleesbare boodschap bij het publiek achterlaten. Vandaar dat men zich liever op één thema concentreerde en dat groots uitwerkte. De bedoeling van de barokkunst is dat U ten volle zou meespelen in het tafereel. Het is hedendaags theater waarbij er eigenlijk géén scheiding meer is tussen acteurs en publiek. Zowel puriteinen als katholieken beschouwden het leven als een geestelijke pelgrimstocht, een proces waarin men zichzelf bewees de zaligheid waard te zijn door zijn egoïsme ondergeschikt te maken aan de wil van God.

3. Rubens en dans

De termen licht, kleur, compositie en ruimte passen zowel in de schilderkunst als in de danswereld. Geen enkel van Rubens' werken staat stil. Elke pose is beweging. Op zijn beurt ziet elke beweging er wederom uit als een stroomversnelling. Alhoewel de gebruikte symboliek van de 17de eeuw vaak aan ons voorbij gaat, wordt ze in deze productie aangeduid door de keuze van het dansvocabularium. Woorden zoals extase en medeleven voeren eerder naar immobiliteit dan naar exuberante danspassen.

4. Inhoud 'Not Strictly Rubens'

Rubens treedt op als Schepper van licht, kleur, man en vrouw. Terwijl hij creëert dringen we binnen in de religieuze geest van Rubens en zijn we getuige van spiritualiteit en humaniteit. Rubens gaat door vier wedergeboortes die hem nieuwe inzichten brengen, maar die hem er ook van bewust maken dat het voleindigen van zijn artistieke creatie ook Zijn einde is.


5. Artistiek team

Een artistiek team samengesteld uit mensen uit hetzelfde milieu, komt vaak tot een te gemeenzame visie, waardoor nieuwe impulsen, zowel intellectueel als gevoelsmatig, worden begrensd… en bejubeld door allen. Vandaar dat ik mensen bijeengebracht heb die elkaar nooit ontmoet hadden en die nu de thematiek van het geschreven scenario uit hun uiteenlopende zienswijzen kunnen verrijken.

Scenario/choreografie: Marc Bogaerts

Muziek: Praga Khan
De muziek van Monteverdi, Cavalli, Gibbons enz… omzetten in muziek van nu. Het besef dat géén dans meer hedendaags is dan de dagelijks wereldwijd veranderende ritualistische dans der clubs, heeft de keuze laten vallen op mensen die het intrinsieke van "hedendaagse dans" anders verstaan. De honderden ontmoetingen lieten ons toe in mekaars werelden binnen te treden en enkel respect voor mekaars kunde te voelen.

Kostuums: Walter Van Beirendonk en Dirk Van Saene
Rubens schilderde zijn figuren vaak in de kostuums van zijn tijd. Wat is er meer hedendaags dan de mode? Walter staat voor mij boven alle door regels opgelegde begrenzingen. Zijn inhoudelijke vragen voeren je naar een reis in het originele van Walter.

Ruimtelijk concept: Peter Notz
Deze Zwitserse decorontwerper werkt nauw samen met Philippe Arlaud. Onze gesprekken gingen nooit over de vorm van het "decor", doch over de inhoud van het scenario. De dramaturgie werd vorm, de vorm inhoud.

"Since antiquity light has bathed every corner of the human imagination. Light symbolised the divine fire, the creative spirit, the fertility of the earth, the victory over darkness. In the Baroque it was the language of angels, the vehicle of inspiration, witness to the divine." (Museum Van Gogh, Amsterdam)

Ines Keersmaekers: Pas afgestudeerd aan de afdeling Monumentale, Antwerpen.
Zij zette het scenario om in B.D.-tekeningen en ageert in deze productie als vertegenwoordigster van de generatie van nu.



MARC BOGAERTS - scenario & choreografie


Zijn beroep is choreograaf, zijn roeping het conceptueel werken met hoofd en lichaam. Marc Bogaerts geldt wereldwijd als een van de meest creatieve en tegelijk ook subtiele moderne choreografen, die zich ook geroepen voelen tot het scheppen van totaalconcepten. Zijn actieterrein behelst tot nu toe meer dan 40 dans-, opera- en circusgezelschappen, waaronder het Royal Danish Ballet, het Koninklijk Ballet van Vlaanderen, de Deutsche Oper Berlin, de Staatsoper Unter den Linden, het Tanztheater der Komische Oper Berlin, het Joffrey Ballet Chicago, het Washington Ballet, het Milwaukee Ballet, het Southern Ballet, het Ballett des Stadttheaters St- Gallen, de Companhia de Danza Lisboa en vele andere.

De huidige generatie is multimediaal en moet deze wereld in het theaterlandschap herkennen. Traditionele structuren zoals de gebruikelijke scheiding van opera, dans en musical hebben hier de kans zich open te stellen, inhoudelijk te veranderen en visueel te vernieuwen. Door deze postmoderne gedachte te volgen, slaat Marc Bogaerts een brug tussen alle lichamelijke uitdrukkingsvormen. Door het maken van minder conventionele combinaties zoals moderne dansers met atleten, circusartiesten met salondansers, ijsschaatsers met slangenvrouwen, breakdansers met klassieke danseressen, ontstaan, in soms tweejarige repetitieprocessen, fusies die ver van oppervlakkige benaderingen verwijderd zijn, met steeds nieuwe, unieke dramatische spanningen.

Zijn deelname aan producties zoals Carmina Burana, l’Histoire du soldat (Deutsche Oper Berlin), Pur ti miro (Neuman Balthasar Ensemble, Thomas Hengelbrock, GMD Volksoper Wien), El Divisione del Mondo ( Festival Oude Muziek Schwetzingen, Innsbruck), het nouveau cirque All about Eve (Tollwoodfestival München), Sound of Silence (Japan), Cirque du Soleil (Montreal, Canada) en de dansproductie Four Seasons (Melbourne, Australië) gaan duidelijk die richting uit.

De pols der tijd ligt bij kinderen en jonge mensen. Telkens Bogaerts voor een gezelschap werkt, doet hij dat ook voor de school van dat gezelschap. Ervan overtuigd dat de moderne danstechniek gestagneerd heeft na de dood van Limon en Graham, ontwikkelde hij, samen met toppedagogen van de klassieke dans, een pedagogisch-methodisch concept voor professionele studenten van 11 tot 17 jaar, in een samenvoeging van de Vaganova- en de Limontechniek. Op deze basis gaf hij les aan de Staatliche Ballettschule Berlin, de Ballettschule der Wiener Staatsoper, de Heinz-Bosl-Stiftung München, de Koninklijke Balletschool Antwerpen, het Australian Conservatory of Ballet, het Victoria College of the Arts, de North-Carolina School of the Arts, St.-Petersburg en de Royal Danish Ballet School.

Verder heeft het Theater an der Wien hem uitgenodigd als choreograaf om mee een nieuw type van team te vormen voor de productie Wake up. Regie: Philippe Arlaud, muziek: Harold Faltermeyer (o.a. Top Gun), auteur: Rainhard Feindrich. Zopas werd hij gevraagd België te vertegenwoordigen op het Hedendaagse Dansfestival van het Guggenheim Museum (Bilbao, Spanje) met de marathonsolo Camille Claudel. Het Nationaal Ballet van de Opera Boekarest heeft hem gevraagd om hun eerste full-length hedendaagse dansproductie te maken. Een samenwerking met het Groeninge museum Brugge en het Guggenheim museum Bilbao is in de maak om in een dansvoorstelling in het Concertgebouw Brugge de stromingen van boventoon en ondertoon te onderzoeken onder de titel Young Primitives.

Bij het Koninklijk Ballet van Vlaanderen stonden reeds meerdere balletten van Marc Bogaerts op de affiche, o.a. Het Laatste avondmaal, Now and Then en The Emperor’s Dream. Op zoek naar nieuwe wegen gaf het Koninklijk Ballet van Vlaanderen hem een gelimiteerd budget om carte blanche zijn productie Not strictly Rubens te realiseren.


PRAGA KHAN - muziek


Al meer dan tien jaar laat Praga Khan (Maurice Engelen) de mensen uit hun bol gaan, van Londen tot Buenos Aires, van Tokyo tot New York, eerst als DJ, later als artiest. Naast zijn werk als DJ, componist, producer & remixer, staat Praga Khan ook bekend voor het componeren van muziek voor bioscoopfilms & videogames, kortom een grote veelzijdigheid die hem siert als artiest.

De internationale successtory begon in 1991, wanneer de eerste Praga Khan single Rave Alarm in de UK charts belandde. Niet lang daarna volgde de megahit Injected with a Poison, die Praga Khan als artiest op de wereldkaart plaatste. Uitgebreid touren doorheen de vijf continenten bezorgde hem een internationaal succes dat de fundering zou vormen voor een jarenlang succesverhaal.

Wanneer Praga Khan zijn partners in crime Oliver Adams en Carl S.Johansen ontmoet ontstaat er een creatief gezelschap dat zich - naast het hoofdproject, de Praga Khan albums en singles - bezig houdt met een uitgebreid aantal nevenprojecten.

Lords of Acid kent een ongezien succes in de Verenigde Staten, en scoort met twee opeenvolgende albums goud. Praga Khan wordt ook een gerespecteerd remixer, en werkt voor o.a. Jean-Michel Jarre, White Zombie, Alice in Chains, Gravity Kills en Corrosion of Conformity.

Daarnaast wordt ook Hollywood zich bewust van de kwaliteiten van Praga Khan.
Na de muzikale bijdrage tot de soundtrack voor Basic Instinct wordt hij ook gevraagd voor Sliver, en er wordt meegewerkt aan belangrijke films zoals Bad Lieutenant, Strange Days, Virtuosity, Austin Powers e.a.

Ook in de wereld van de video games maakt Praga Khan een opmerkelijk debuut door het componeren van de soundtrack voor het video game en de bioscoop film Mortal Kombat. In 2001 schrijft Praga Khan de volledige soundtrack voor de Belgische film Falling van Hans Herbots, naar het boek Vallen van Ann Provoost.

Ondertussen is de Praga Khan live band ook niet meer weg te denken op de grote Europese rockfestivals. Praga Khan was de eerste Belgische groep ooit die het hoofdpodium op Werchter mocht afsluiten. Datzelfde jaar wordt de band ook uitgenodigd op het legendarische Glastonbury festival in de UK.

Het componeren van de muziek voor de balletvoorstelling Not Strictly Rubens was de zoveelste nieuwe uitdaging die Praga Khan niet aan zich wou laten voorbijgaan.

WALTER VAN BEIRENDONCK - kostuums


Walter Van Beirendonck was al een buitenbeentje toen hij 1980 afstudeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Eind jaren tachtig kreeg hij bekendheid als een van de Zes van Antwerpen. Van Beirendonck benadert zijn collecties op een multidisciplinaire en visionaire wijze.
Voor de internationale modepers is hij een van de trendsetters van deze tijd. Zijn collecties getuigen van een verrassende verbeelding.
Vandaag ontwerpt hij twee eigen labels 'WALTER VAN BEIRENDONCK' en 'aestheticterrorists'. Hij is consulent voor het i-wear project van Starlab in Brussel (een project rond intellectuele kleding) en heeft zijn eigen winkel/galerie 'walter' in Antwerpen. Hij is al jaren een gedreven docent aan de modeafdeling van de Academie.
In de loop der jaren werkte Walter Van Beirendonck samen met creatievelingen
als Marc Newson, Mondino, Paul Boudens en Stephen Jones. In 2001 was hij curator van het Modejaar in Antwerpen, Landed/Geland.
Op 3 augustus 2000 kende de Vlaamse Regering hem de Vlaamse Cultuurprijs voor Vormgeving toe.



PETER NOTZ - ruimtelijk concept


Geboren in Luzern, Zwitserland, studeerde Peter Notz materiaalkunde in Zürich. Vervolgens hield hij zich vooral bezig met het ontwikkelen van zonne-energie-
systemen en zonnewagens. Tijdens zijn studies leerde hij pantomime en werd hij als acteur en ontwerper lid van het ensemble Mime Berne, evenals van het management van Theater Remise. Diverse tournees voerden hem door Zwitserland, Duitsland, Italië, Indonesië en Thailand. Hij behaalde tevens een diploma om les te geven in elementaire pantomime en organiseert zelf cursussen. In 1994 werd hij assistent decorontwerper bij het Stadttheater Berne. Sedertdien werkte hij op talrijke podia in het Duitse taal- gebied, o.a. in Leipzig, Saarbrücken en Wenen. In 1996 won hij de Zwitserse competitie voor ontwerpers in de categorie decorontwerp. Sindsdien deed hij o.a. het decorontwerp voor Meisterklasse en Hamlet bij het Stadttheater Berne en was hij twee jaar verbonden aan de Volksoper te Wenen. Sedert 2001 werkt hij freelance ontwerper met een bijzondere interesse voor het implementeren van computers in decorontwerp en het werken met ruimte, licht en beweging in een virtuele ruimte. In het team van Philippe Arlaud werkte hij mee aan Fidelio in het Festspielhaus te Baden-Baden en de musical Wake Up voor de Vereinigte Bühnen in Wenen.


BILL RICHARDSON - gastacteur


Bill Richardson werd geboren op het eiland Aruba, bekend om zijn zonneschijn, rots-formaties en monolieten, allemaal kenmerken die terug te vinden zijn in hemzelf.
Als driejarige week hij met zijn familie uit naar West-Indië, nog eens zes jaar later naar Yorkshire in Groot-Brittannië. Op school viel al snel op dat hij vooral uitblonk in sport. Hij werd een topper in zwemmen, voetbal, cricket en vooral gymnastiek. Hij werd dan ook aangemoedigd verder te werken aan zijn fysiek. Na zijn schooltijd ondervond hij wel enige moeilijkheden om werk te vinden. Na jobs als zweminstructeur en masseur nam hij in 1970 de belangrijkste beslissing van zijn leven: hij ging zich volledig richten op powertraining. Hij spiegelde zich hierbij aan Reg Park, die het pad naar de top van de body-building had geëffend met zijn titels als Mr Britain en Mr Universe. Nog datzelfde jaar schreef hij zich in voor een nieuw concours, dat van Mr Yorkshire, dat hij tot zijn eigen verbazing won. De trend was gezet. In 1973 behaalde hij naast de titel van Mr Yorkshire ook die van Mr North-East England. Na vijf jaar intense training behaalde hij ook de titels van Mr United Kingdom en Mr Britain. In 1978 werd hij geselecteerd voor de Europese finales, die hij bekroonde met de titel van Mr Europe bij de amateurs. In 1980 werd hij Mr California, en zes maanden later Mr Universe bij de amateurs. Nog eens zes weken later, nadat hij het amateurstatuut vaarwel gezegd had, behaalde hij voor het eerst de Europese titel. Vanaf nu had hij nog één grote ambitie: de titel van Mr World. Hierin werd hij echter gebareerd door de onoverwinnelijke Franse Algerijn Kawak. Toch zou hij in zijn opzet slagen. Eenmaal Mr World, nam hij die titel serieus, en als publieke figuur engageerde hij zich bij talrijke shows en acties. Op de top van zijn kunnen was hij onklopbaar in het armworstelen en in 1979 brak hij met 1064,5 kg het wereldrecord wagenstoten.
In 1984 verhuisde Bill naar Antwerpen om er met succes zijn eigen gym- en fitnesscentrum te beginnen, een zaak die hij nog steeds met veel plezier runt.



SPEELPLAN


20/2 Antwerpen Theater 't Eilandje (première)
21/2 Antwerpen Theater 't Eilandje 03-2039585
22/2 Antwerpen Theater 't Eilandje 03-2039585
23/2 Antwerpen Theater 't Eilandje 03-2039585
26/2 Antwerpen Theater 't Eilandje 03-2039585
27/2 Antwerpen Theater 't Eilandje 03-2039585
28/2 Gent Groot Huis 09-2250101
1/3 Gent Groot Huis 09-2250101
11/3 Aalst C.C. De Werf 053-732811
13/3 Roeselare C.C. De Spil 051-265700
14/3 Hasselt Cultureel Centrum 011-229933
15/3 Alsemberg C.C. De Meent 02-3802385
18/3 Leuven Stadsschouwburg 016-222113
19/3 Kortrijk Kortrijkse Schouwburg 056-239855
22/3 Den Haag Lucent Danstheater 070-3604930
24/3 Brugge Stadsschouwburg 050-443060
28/3 Antwerpen Opera 03-2336685
29/3 Antwerpen Opera 03-2336685
30/3 Antwerpen Opera 03-2336685
8/5 Londen (GB) Sadler's Wells 020-78638000


(Stand op 16/1/2003; wijzigingen voorbehouden)