De Nederlandse vleugelkomiek Hans Liberg komt naar Antwerpen Op 12, 13 en 15 september brengt hij zijn "Nieuwe Show" in de Arenbergschouwburg.

Hans Liberg werd in Amsterdam geboren. In 1981 zette hij zijn eerste stappen op het podium. Hij groeide al snel uit tot een vaste waarde binnen de Nederlandse en Vlaamse theaterwereld. Op 13 september organiseert de Arenbergschouwburg "De spot op HANS LIBERG". Met een voor- en nabespreking wordt de mens/artiest Hans Liberg dichter bij zijn publiek gebracht. Ook dankzij een kleine tentoonstelling kan iedereen Hans Liberg en zijn theaterwerk beter leren kennen.
Redenen genoeg voor KKUNST om hem in zijn riante woonkamer in Utrecht op te zoeken voor een gezellige babbel.

Even Kennismaken
Zoals de naam al laat vermoeden, heeft Hans Liberg Zweedse voorouders. Zelf werd hij in 1954 in Amsterdam geboren. Zijn vroegste muzikale vorming dankt hij aan het pianospel van zijn grootmoeder en aan een mechanische Polyphon-speeldoos met blikken platen. De piano zal nooit meer uit zijn leven verdwijnen. Hij krijgt pianolessen en wordt student Muziekwetenschappen. Daar specialiseert hij zich gaandeweg in minder toegankelijke en niet-Westerse vormen van muziek. Hij beperkt zich ook niet tot de piano. Hij drumt, leert gitaar, klarinet, banjo en trompet. Instrumenten die hem goed van pas komen in het moderne jazz-circuit.
Pas in 1981 zet hij zijn eerste stappen op het podium. Hij speelt er een cabaretprogramma dat amper een half uur duurt. Zijn eerste avondvullende programma "Dada" brengt hij in 1983 uit. Liberg is niet alleen een cabaretier, maar ook een virtuoos muzikant. Hij bespeelt in het theater niet alleen het publiek, maar ook tal van instrumenten. Vooral de vleugelpiano heeft in zijn shows altijd een cruciale rol.
Hans Liberg is ondertussen uitgegroeid tot een internationaal entertainer die zijn ,,interactieve show'' ook in het Duits en het Engels brengt en die zelfs in het Frans aardig zijn plan trekt. In 1997 werd hij de trotse winnaar van de Internationale Emmy Award in New York, categorie "Popular Arts".

Vertelt de term "Vleugelkomiek", die ik op je flyers vind, alles?
Hans : Ik denk van wel, vleugel en komiek. De twee ingrediënten waaruit mijn shows in hoofdzaak worden opgebouwd. Komiek betekent zeker niet 'clown'. Ik ben geen muzikale clown. In de voetsporen van de Deense komiek Victor Borge, één van mijn grote voorbeelden, breng ik humor die gekruid en ondersteund wordt met heel veel muziek. Door plotse overschakelingen van melodieën en door het mengen van klassiek en pop zet ik het publiek steeds op het verkeerde been.

Je jongste show, waarmee je ook voor de tweede keer Antwerpen aandoet, heet gewoon "Nieuwe show". Een gebrek aan inspiratie?
Hans: Het is de beste titel die ik ooit verzon! Een programma heeft in de aanloopfase verschillende titels. Eerst dacht ik aan "Fin du siècle''. Toen bleek het een show te zijn met heel veel improvisatie en nieuwe dingen, waarbij het publiek de kans krijgt om te reageren. Vandaar deze titel. Nu vind ik in veel brochures "Nieuwe Show - reprise" en dat is best aardig.

Je kunt met "Nieuwe show" als titel ook geen problemen krijgen?
Hans : Neen. Het was ooit anders! Bij mijn programma uit 1989 luidde de titel "Chanel Nr. 4711". Toen kreeg ik een heel vriendelijke fax van een advocaat die mijn show gezien had en leuk vond, maar die van zijn cliënt Chanel moest voorkomen dat ik die titel nog langer zou gebruiken. Toen hebben wij er "Rolls Royce Kadett" van gemaakt. Maar dat leverde weer boze telefoontjes op, van Rolls Royce deze keer. Tenslotte werd het gewoon "Kadett 4711". Maar ik moet toegeven dat ik voor die show heel wat media-aandacht kreeg. Ik kreeg grote krantenkoppen. Dat was nochtans niet de bedoeling. De titel "Chanel Nr.4711" kwam er omdat de show speelde met het contrast tussen chique en heel ordinaire dingen.

Je sprak van heel veel improvisatie. Is Nieuwe Show dan - om het met een modewoord te zeggen - een interactieve show?
Hans : Ja, maar ook satire op interactiviteit. Het publiek bepaalt wat er gebeurt. Het resultaat op televisie is een heleboel pulp. Daar speel ik op in.

Je speelt in verschillende landen. Reageert het publiek overal op dezelfde manier?
Hans : Mijn show is vrij universeel door de muzikale invalshoek. Maar toch merk ik andere reacties. Duitsers zijn het gewoon om veel te reageren en praktisch na elke grap sturmisch (!) te applaudisseren. Maar in Engeland is er nog meer interactie, door de stand-up traditie.

Bestaat daar ook geen traditie van wegapplaudisseren?
Hans : Inderdaad! Ik kwam met dat fenomeen in contact op het festival van Edinburgh, waar ik twee jaar speelde. Het was een prettige ervaring en het is steeds goed gegaan, maar het is verdomd lastig om als niet-Engelsman te overleven op het podium. Daar heb ik ook geleerd om niet bang te zijn van improviseren. Het is zoals bij judo, je moet de kracht van je tegenstander gebruiken om hem onderuit te halen.

Heb je nooit met je mond vol tanden gestaan?
Hans : Ja, het gebeurt wel eens. Maar gelukkig heel zelden. Hoewel, eigenlijk hoop ik er stiekem op dat het gebeurt. Het zijn de leukste momenten, die waarop het publiek iets roept waarmee ik mij geen raad weet. Men moet dan de moed hebben om de roeper op het podium te laten komen, zodat hij even kan uitleggen wat hij bedoelt.
Ook als ik het publiek vraag om componisten of melodietjes aan te vragen, roepen ze soms dingen die ik niet ken. Maar ik weet ondertussen wel hoe ik daar gepast en gevat op kan reageren.

Heb je al gehoord van K3, want de kans is groot dat ze daar in Antwerpen naar zullen vragen?
Hans : Jazeker. Ik ken hun repertoire min of meer. Tijdens mijn vakantie was ik op een plaats waar veel Belgen waren. In het animatieprogramma voor de kinderen werden hun liedjes veel gespeeld. Maar ze zijn niet de enige bekende muzikale Belgen. België heeft in de popmuziek een voorname plaats veroverd.

Hoe reageren mensen als je hun volkslied ombouwt?
Hans : Daar krijg ik weinig reacties op. Die reacties komen er wel als je als cabaretier aan het vorstenhuis raakt. De zieke Claus is bij voorbeeld een gevoelig onderwerp. Godsdienst is ook zoiets. Een nummer met psalmen lokt gegarandeerd reacties uit.

In je shows vertrek je steeds vanuit de klassieke muziek, of ben ik mis?
Hans : Ja en neen. Ik weet niet of het zo is. Ik ben als muzikant zelf begonnen met popmuziek. Pas na een tijd heb ik de stap naar klassieke muziek gezet. Maar ik kan de twee genres niet goed scheiden. Ik heb van de klassieke muziek heel veel geleerd. Van de popmuziek heb ik dan weer vitaliteit meegekregen. Ik luister ook naar klassieke muziek met de oren van een popmusicus. "Hoe populair was dit toen het gemaakt werd?" en "Welk effect heeft dit op de mensen gehad?", vraag ik mij dan af.

Heb je een lievelingscomponist?
Hans : Dat vind ik heel moeilijk. Ik voel me sterk aangetrokken tot Rachmaninov en andere Russische componisten. Ook Stravinsky en Beethoven spreken mij aan. Maar ik beperk mij in mijn shows niet tot hen. Ik gebruik een groot gamma aan componisten in mijn shows.

Luister je dan steeds functioneel naar muziek?
Hans : Als ik zit te luisteren, geniet ik natuurlijk. Maar ik zit toch ook te luisteren of ik de muziek niet kan gebruiken. Ik zit heel vaak te zappen met muziek. Zo heb ik in het Kruidvat het hele oeuvre van Bach gekocht; Daar ga ik dan als een razende doorheen. Ik zet dan zeker twintig CD's per tien minuten op. De fragmentjes die ik kan gebruiken, zet ik op een aparte CD.

Ook als ik op vakantie ga, neem ik muziek mee. Dit jaar was dat een hele reeks Wagner.

Je werkt nu aan een nieuwe show. Waar haal je inspiratie?
Hans : Ik probeer open te staan voor wat er rond mij in de samenleving gebeurt. Zo ben ik nu een nummer aan het maken over game-boy's. Mijn zoon speelt daarmee en dat spel maakt geluid. Dus kan ik daar iets mee doen. Ik wil ook nog eens een nummer over GSM's maken en over de muziekjes die daaruit komen.

Tijdens je show gebruik je ook een eigenaardig instrument. Bij gebrek aan een echte naam, noem ik het maar Euro-gitaar. Heb je dat speciaal laten bouwen?
Hans : Ja. Het is een basgitaar en sologitaar in de vorm van een euro. Zo ben ik een van de eersten die iets verdient aan de overgang naar de euro. Ik houd van dat soort gadgets. Zo gebruikte ik tijdens de vorige show een dollarharp.

Daar staat tegenover dat ik een sober decor en een eenvoudige belichting wil. Het is praktisch en ik vind dat nog altijd het mooist. Als je een boek leest, heb je ook niet nu eens een gele en dan weer een rode bladzijde. De fantasie moet zich in het hoofd afspelen.

Aan je kledij besteed je dan weer veel aandacht?
Hans : Ja. Mijn design-pak komt uit Antwerpen en is van Yoshi Yamamoto. Het is niet omdat ik van 'sober' houd, dat het niet chique mag zijn. Het moet kwaliteit zijn. Ik houd van de stijl van Yamamoto omdat hij zo creatief is en zo verscheiden. Hij legt verschillende boodschappen in één kledingstuk.

Je koestert ook een speciaal imago.
Hans : Van mijn vijftiende al draag ik mijn haar kort. Toen John Lennon zijn haar afknipte, ben ik gevolgd. Ik weet dat het een beetje oosters aandoet en ik speel daar ook op in. Toen de Dalai Lama in Amsterdam vertoefde, had ik juist een affiche waarop ik sterk op de Dalai Lama leek. Ik liet Amsterdam toen volplakken met deze affiches en liet een advertentie maken van mij met de Dalai Lama. Ik kreeg een brief van zijn advocaten. Toen heb ik uitgelegd dat ik een show maakte over het massale aanbod aan commercials en over het teveel aan informatie. Vier Lama-monniken zijn naar mijn show komen kijken. Achteraf vertelden ze dat ze het begrepen hadden en dat de Dalai Lama akkoord ging.

Je hebt al zoveel prijzen gewonnen. Kan je je nog voldoende opladen om steeds nieuwe dingen te verzinnen?
Hans : Zeker. Ik heb plannen en wil nog verschillende zaken uitproberen. Zo wil ik nog eens een accordeon gebruiken en met een orkest werken. Misschien durf ik plots wel zingen, iets wat ik nog niet deed. Wat de nieuwe show wordt, is voor het ogenblik nog een open vraag. Misschien doe ik ooit nog iets samen met de schilderijen van mijn vrouw. Wie weet?

Op 12, 13 en 15 september staat hij met "Nieuwe Show" in de Arenbergschouwburg. Op 13 september is de speciale avond "De spot op..." waarbij Luc Milio van Radio 2 Antwerpen Hans Liberg voor een gezellig nagesprek uitnodigt.
Een kleine tentoonstelling en een uitgebreide verkoopsstand brengen Hans nog dichter naar zijn publiek
Reservatie : +32-3-2024646

Harry De Bock