Nacht bij nieuwe maan.
Tekstschrijver en bandleader Rik Denijs over zijn troetelgroep "Babel" en de nieuwe CD "Nacht bij nieuwe maan".

In het hart van de Westhoek, tussen de duizenden soldatengraven, begon Bram Vermeulen in de kerk van Passendaele aan zijn nieuwe programma "Oorlog aan de oorlog". Even verderop, in het enige café onder de kerktoren, had ik na de première een gesprek met Rik Denijs, de zanger, de tekstschrijver en het gezicht van "Babel". De romantische muzikant deed zijn verhaal, terwijl de halfnaakte dorpsvamp de mannen in haar café liet drinken en hopen.

Wie is Rik Denijs eigenlijk?
Denijs: Ik ben een prille dertiger, een twijfelaar met een romantische ziel uit de Westhoek. Ik ben al heel lang met muziek bezig en ik leef in functie van die muziek. Bij alles wat ik doe, zelfs bij het maaien van het gras, wil ik schrijven.

Ook kom ik niet van mijn geboortegrond los. Ik besef dat deze uithoek van Vlaanderen niet de ideale plaats is om in de muziekbusiness carrière te maken, maar toch wil ik hier niet weg. Het is hier veel mooier en rustiger dan in het binnenland, waar ik studeerde.

Ik ga nog steeds halftijds werken. Die luxe heb ik te danken aan mijn vrouw. Ze weet hoe ik in elkaar zit en ze geeft me de vrijheid om mijn muziek te maken.

Waarom hebben jullie The Boondocks, zoals de groep vroeger heette, begraven en zijn jullie met Babel opnieuw begonnen?
Denijs: The Boondocks was oorspronkelijk een Engelstalige rockgroep. Maar we kenden niet voldoende Engels. Daarom schakelden we over naar het Nederlands. Zo maakten we twee CD’s.

Na de zomer van 1997 stelden we vast dat de groep niet meer vooruitkwam. De muziek die we maakten, was onze muziek niet meer. Iedereen wou iets anders gaan doen, ook ik. Daarom besloten we de boel even stil te leggen. Maar de drang om te spelen was zo sterk dat wij al snel de koppen weer bij elkaar staken. We beslisten om een nieuwe weg in te slaan. De muziek werd meer naar mijn stembereik geschreven en de teksten kregen meer betekenis. Iedereen kon zich vinden in de nieuwe stijl. We waren allemaal tevreden.

De nieuwe CD "Nacht bij nieuwe maan" liet niet lang op zich wachten?
Denijs: Als een groep muziek maakt waar alle leden achter staan, dan is dat een grote stimulans voor de tekstschrijver. Het gaat plots veel gemakkelijker om gevoelens en waarnemingen in teksten om te zetten. Ons repertoire groeide geleidelijk en met de opnames uit een laagbudget-studio trokken wij rond tot we mensen vonden die geld wilden vrijmaken voor onze muziek en die ons de kans gaven om een CD op te nemen. Van de achttien nummers die we klaar hadden, werden er elf voor de CD geselecteerd.

Wat voor muziek maakt Babel?
Denijs: Wij maken toegankelijke muziek voor jong en oud. Het is muziek voor iedereen die wil luisteren. Het is onze muziek. Dat betekent dat we niet streven naar echte hitgevoeligheid. Daarom hebben wij voor de CD zonder externe producer gewerkt. We willen vooral laten horen wie wij zijn en wat wij doen. Het is onze CD. Nu is het hopen dat het publiek onze muziek mooi vindt en dat de media onze CD goed ontvangen.

Hoe ga je als tekstschrijver te werk?
Denijs: Ik heb bij het schrijven geen vast werkpatroon. Teksten groeien geleidelijk aan. Ik begin met enkele zinnetjes, maar weet niet waar die heen zullen leiden. Tot het lied plots vorm krijgt. Maar het gebeurt soms ook dat ik opeens een bevlieging krijg en een volledig lied in een keer op papier zet.

Tekst en muziek groeien bij mij gelijktijdig. Ik heb bijna altijd een melodie in mijn hoofd, terwijl ik een tekst maak. Ik vind dat belangrijk. Ik maak immers liedjes en geen gedichten.

Ik gebruik bijna nooit pas geschreven teksten. Ze moeten altijd eerst een tijdje liggen. Ik vraag mij dan af of de tijd al rijp is voor die tekst en dat onderwerp. Zo komt het ook dat er in de teksten van "Nacht bij nieuwe maan" een lijn zit.

Zelf ben ik op muzikaal vlak te beperkt om de volledige compositie uit te schrijven. Maar David Poltrock, onze toetsenman, voelt mijn teksten perfect aan. Hij heeft er ook geen moeite mee om de melodie die ik wil en die bij Babel past, uit te schrijven.

Nadien luister ik dikwijls naar onze eigen nummers. Zo leer ik welke fouten ik in de toekomst niet meer mag maken.

Waar vind je inspiratie?
Denijs: De meeste teksten ontstaan uit de contacten die ik heb tijdens mijn werk op de sociale dienst van een instelling voor mentaal gehandicapten. Ik ontmoet daar alle klassen en lagen van de bevolking. Van het laagste van het laagste tot topambtenaren.

Mensen inspireren wij enorm. Zo word ik geïnspireerd door mijn buurvrouw of door een dame die ik toevallig ontmoet, waar ik even stil van word en die mij doet denken ‘mocht ik nu niet getrouwd zijn’.

Ook de kleine dingen des levens geven mij inspiratie. Ik moet zeker geen buitensporige dingen doen voor ik teksten kan schrijven.

Je schrijft veel in de tweede persoon, in de jij-vorm. Waarom?
Denijs: Ik schrijf in de je-vorm omdat ik vermoed dat veel zaken die ik denk, zie en voel ook voor anderen tellen. Iemand die schrijft, schrijft automatisch over zichzelf, over zijn wereld, zijn omgeving, zijn gevoelens. Maar dat betekent nog niet dat al die dingen niet ook voor anderen kunnen gelden.

Mijn teksten zijn niet echt autobiografisch, maar er zit heel veel van mezelf in. Ik hoop echter dat mensen hun eigen interpretatie aan mijn teksten geven en de teksten vanuit hun eigen "ik" benaderen. Zo schreef ik het lied "Zonder mij" op een ogenblik dat ik met vakantie vertrok. Ik moest er even tussenuit. Maar veel luisteraars denken dat ik het over de dood, over zelfmoord zelfs, heb. En dat terwijl ik met de woorden "rijden, rijden, rijden" alleen maar wil zeggen dat ik even weg wil.

In veel van je teksten zitten tegenstrijdigheden. Hoe verklaar je dat?
Denijs: Ik ben een echte twijfelaar en dat merk je aan mijn teksten. Door dat twijfelen, ga ik zaken vaak langs twee kanten bekijken. Daardoor krijgen mijn teksten onverwachte wendingen. Bovendien wil ik soms twee zaken tegelijk vertellen. In "Slapend hart" bij voorbeeld, dat tegelijk over de geboorte van een kind en over de dood gaat. Raar misschien. Maar is het niet normaal dat men bij de geboorte van nieuw leven ook even stil staat bij het feit dat er op datzelfde moment ook kinderen sterven. Kinderen worden hier in de best mogelijke omstandigheden geboren, maar tegelijk zijn er moeders die in volle vlucht moeten bevallen en die hun kind direct aan de dood moeten afstaan.

Naast elf teksten van jouw hand staat er op de CD één nummer van Huub van der Lubbe van De Dijk.
Denijs: Ja inderdaad. Ik ben een fan van iedereen die mooie dingen met de Nederlandse taal doet. Ik houd van Luc De Vos, Johan Verminnen, Bram Vermeulen, Raymond van het Groenewoud, Thé Lau, Rick de Leeuw. Ik kan dan ook niet anders dan opkijken naar Huub van der Lubbe, de tekstschrijver van de Nederlandse groep "De Dijk". Zijn tekstboek ligt op mijn nachttafel. Elke avond moet ik er enkele fragmenten uit lezen.

Misschien is het omdat wij hier in zo’n uithoek wonen, dat ik naar Nederlanders opkijk. Hier werken mensen veel, maar vertellen ze weinig. Nederlanders drukken zich zoveel gemakkelijker uit dan wij.

Bovendien past het wel bij onze groep om een cover op de CD te zetten. We beginnen ook elke repetitie met een cover. Wij proberen die dan een eigen cachet te geven. Zo geraken we op dreef voor het harde repetitiewerk. "Hou me vast" gaat op die manier al heel lang mee. Daarom vonden wij dat het in een heel eigen Babel-arrangement onze CD moest sieren. Het is dus zeker geen commerciële zet.

Hoe reageerde Huub van der Lubbe?
Denijs: Ik heb hem een mailtje gestuurd en heb hem verteld dat wij "Hou me vast" hebben opgenomen. Ik heb een mailtje teruggekregen met "Dat dit allemaal zo maar kan. Ik ben apentrots dat een buitenlandse groep ons covert". Wij hebben ook onze CD opgestuurd, maar daar heeft hij nog niet op gereageerd. Dat is niet abnormaal, want De Dijk heeft het momenteel zelf bijzonder druk. Ook zij brachten een nieuwe CD op de markt.

Wat willen jullie met Babel bereiken?
Denijs: In de eerste plaats hopen we dat de CD goed loopt en dat de mensen van Kras Artists en Culture Records beloond worden voor hun vertrouwen in ons en voor hun investering. We hopen ook veel optredens te versieren, zodat Babel in Vlaanderen en Nederland een begrip wordt. Daarnaast hopen we verder te groeien en hopen we nog veel mooie nummers te schrijven en te spelen.

De volgende dag is al begonnen als we de vamp achterlaten en de cafédeur achter ons dicht laten vallen. Ik heb met Dirk een toffe, eerlijke man leren kennen die gemakkelijk urenlang kan praten over zijn muziek en over de verhalen achter zijn nummers. Wie de CD nog niet heeft, moet dringend naar de platenwinkel, want "Nacht bij nieuwe maan" mag in de platenkast niet ontbreken.

CD :
"Nacht bij nieuwe maan" - Oorwoud OOR2002 2 (Babel)
"Yucca" - Koch International CD 323 185 G2 (The Boondocks)
"Bloed en rozen" - Koch International 323 681 (The Boondocks)
Lees meer hierover in de rubriek CD's

Harry De Bock
25-10-00