Babbel met Johny Voners
Aznavoners, Johny Voners liet zich inspireren door Aznavour

Op zaterdag 29 april 2000 trokken wij naar het huistheater van Biblo en beleefden we er een prachtige avond. Wij zagen geen Aznavour, maar de acteur Johny Voners die met het repertoire van Charles een eigen liedjesprogramma opbouwde en zich door de vleugel liet begeleiden. Iedereen in het theater was laaiend enthousiast en Johny kreeg als dank voor de mooie avond een staande ovatie. Redenen genoeg om na de voorstelling naar Johny te stappen en voor een leuke en gezellige babel in de cafétaria van den Arenbergschouwburg af te spreken.

Johnny of Johny Voners?
Ik stelde op de uitnodiging van Aznavoners vast dat Johny met één N geschreven werd. Is dit een schrijffout of schreven de journalisten zijn naam in het verleden verkeerd? Johny verzekert mij dat zijn naam maar met één N geschreven wordt. Hoe eigenaardig ook. Misschien was diegene die hem ooit bij de burgerlijke stand inschreef stiepel zat, of wist hij niet dat deze Amerikaanse naam (Johny werd geboren in 1945) met twee N'en werd geschreven. Johnny was in deze bevrijdingsperiode de mooiste naam die men maar kon bedenken, want Johnny Weismuller heette zo.

Wie is Johny Voners?
Op deze vraag krijg ik vlug en bondig een antwoord: Johny is een heel lieve man die van mensen houdt en dat vind ik het voornaamste. Het is ook een man die niet snapt dat ze overal aan het schieten zijn en die het niet snapt dat ze elkaar met een stoel op de kop kloppen als het 0-1 is in plaats van 1-0. Ook ben ik een zwijgzaam type dat moeilijk kan zeggen wat er in hem omgaat. Ik vind mezelf niet interessant genoeg. Ik ben nu eenmaal zo. Dat zal wel de aard van het beest zijn zeker !

Johny Voners Franstalig !
Hoe is de beenhouwerszoon artiest geworden? Volgens Johny moet men zeker niet uit een artiestenfamilie komen om de roep naar het toneel/podium te voelen. Ik heb rapporten teruggevonden van de lagere school en daar staat steeds zeer goed in voordracht. Dat komt steeds terug. Van het eerste tot het zesde studiejaar. Ik heb de lagere school in het Frans gevolgd omdat wij in Tienen woonden en mijn moeder vond dat ik mijn twee talen moest kennen. Deze opvatting werd in de hand gewerkt door de suikerfabriek, waar de leiding liberaal-Franstalig gezind was. Om het ver te schoppen moest men toen al tweetalig zijn. Ik ben daar gelukkig mee, want ik noem dit steeds mijn studies. Ook heb ik een grote talenknobbel. Ik kan in een mum van tijd vreemde talen uitspreken. Ik ken de taal dan wel niet, maar mijn uitspraak laat uitschijnen dat ik ze beheers.

Cabaret Malingenkolder
Tijdens zijn legerdienst in Leopoldsburg stapte Johny Voners naar het cabaret toe "omdat ik zwijgzaam was en mij wilde uiten, stapte ik naar zo een groep waar anderen de teksten voor schreven". Een grote frustratie van mij is ook dat ik geen teksten kan schrijven. Deze frustratie ervaar ik weer als ik de teksten van Aznavour leer en mij afvraag waarom hij dit wel kan en ik niet. "Bij Malingenkolder werden de teksten geschreven door Lieven Paemen. Ook heb ik korte tijd meegedaan met het Limburgse cabaret Mamsel, waar Roger Rutten de teksten schreef". Ook was deze cabaretvorm volgens Johny "geen echt studentencabaret meer, maar een eerste poging naar het beroepscabaret" Als wij even naar het verleden dwalen vertelt Johny over zijn cabarettijd samen met Mick Clinckspoor, Leo Dewals, Fons Fraters, Marlène Edeling, Dick Poons, Rik Andries en Nicky Bovendaerde.

Johny Voners de acteur.
Net voor zijn legerdienst nam Johny, samen met Nand Buyl, het TV-feuilleton "Achel Nort" op, dat tijdens zijn legerdienst uitgezonden werd. Daardoor werd ik een "bekende soldaat" voegt Johny er lachend aan toe. Buiten TV-werk stond/staat Johny ook in het echte theater. Hij speelde van '71 tot '75 bij de KVS. Daarna trok hij naar het Fakkeltheater. Ook bracht hij samen met Janine Bischops (zijn vrouw) "Met de kop van een ander" en "Lachen geblazen", een tussenvorm tussen cabaret en het commerciële werk. Ondertussen stond hij in verschillende andere producties en bracht zelfs echt Antwerps theater.

De Seefhoek
Johny Voners woont al jaren in één van de volksbuurten van Antwerpen. "De Seefhoek" ligt aan het St-Jansplein en is de buurt waar Janine Bischops haar kinderjaren doorbracht en waar haar moeder tot voor kort woonde. In 1973 kocht Janine een huis naast haar moeder. Tot vandaag hebben Janine en Johny het daar naar hun zin. Johny: "Ik ben geen verhuizer . Waarom zou ik trouwens verhuizen. Het is daar gezellig druk, want ik woon midden in de Turkse buurt met haar kleine pittabars en winkels. Eén minpunt misschien! Door het groot aantal kinderen vindt men wel eens rommel op straat. Daarbij komt nog dat Turken 's nachts even hard praten als overdag, wat ons wel eens slaapproblemen oplevert." Johny vindt het tof dat zijn buurt hem kent als Johny Voners en Xavier, want ook zijn buren kijken TV en volgen FC De Kampioenen.

Xavier en Johny
Johny vindt dat er in Xavier een stuk Johny zit. "Xavier laat het allemaal gebeuren en zal niet snel revolteren. Ik heb dat eigenlijk ook. Op straat word ik zowel als Xavier en Johny aangesproken. Het personage speelt me ook geen parten. Alleen als Xavier zal verdwijnen bij het beëindigen van de reeks dan zal ik dat voelen. Dat is ook de schuld van bijna alle journalisten. Ze kennen me alleen van TV en niet van theater. De meeste journalisten komen niet praten over mijn vak, maar willen weten hoe mijn privé leven er uitziet. Ook ziet men Xavier nooit opduiken in kwissen of andere programma's, omdat ik daar zelf niet van houd en omdat ik nooit de eerste wil zijn. Ik leer dat aan mijn kleinkinderen en hoop dat ze ook in hun leven zo'n mening zullen hebben. Plezier hebben is belangrijker dan winnen !"

Johny Voners de romanticus.
Zowel tijdens zijn optreden als tijdens de babbel blijkt dat Johny een mooi huwelijk heeft en dat hij nog steeds verliefd is. Johny is dan ook een romantische ziel, die vlug sentimenteel wordt. Wij hoorden tijdens het optreden de pijn die hij nog steeds voelt omdat hij, door omstandigheden, zijn dochters niet "ten huwelijk" kon voeren. Toch staan Janine en Johny niet samen in een soap of sit-in. Johny vertelt hierover dat het best zou kunnen, maar dat het ook geen echt doel is "Je kan dat altijd in de hand werken en naar een directie stappen. We hebben dat niet gedaan, maar wij hebben al heel veel samengewerkt en in de toekomst gaan wij dat zeker nog doen. Maar het is niet zo dat de andere automatisch mee in het project wil stappen als Janine of ik gevraagd worden. Johny vindt dat deze manier van werken goed doet en dat de rol in "Thuis" goed heeft gedaan aan Janine."

Soap.
Ik wil weten of Johny opkijkt naar acteurs die hun neus optrekken voor soapwerk. Johny verduidelijkt "Wie werk heeft in theater en mooie rollen aangeboden krijgt, trekt zijn neus op voor komedie en commercieel werk. Als ze geen werk meer hebben, duiken ze plots overal op. Dat is de realiteit !"

Johny Voners de komiek.
Johny voelt zich minder om minder "komiek", omdat hij "ouder" wordt. "Ik heb ontzettend veel mensen doen lachen. Ik heb ontzettend veel deurenkomedies gespeeld. Meer en meer keer ik mij daarvan af en ga achter de dingen de menselijke kant zoeken. Ik ga minder om minder karikaturaal werken. Ik heb geen zin meer in dat genre en kijk uit naar een grote serieuze rol".

Is er dan geen crisis en werkloosheid onder de acteurs?
"Ik weet dat zo niet, ik voel dat zo niet omdat ik 54 ben. Ik weet dat er ontzettend veel TV-werk is waar zelfs "een hond met een hoed op" in meespeelt. Ik weet ook dat de langdurige contracten van twintig jaar en meer gedaan zijn. Nu speel je daar een jaar of enkele maanden en dan is het gedaan. Tijden veranderen nu eenmaal. Men kiest om te werken voor een baas met een vast maandloon of men wil alles zelf organiseren en vrij zijn.Ik heb voor de twee gekozen, zodat ik toch nog een bepaalde zekerheid heb."

Aznavour en Aznavoners !
Johny houdt al van in zijn kinderjaren van de teksten en liedjes van Aznavour, die hij begreep, omdat hij Frans verstond.. Ik wil weten of dit door zijn romantische ziel komt. "Die teksten die hij zingt, 750 zijn het er intussen, doen mij achterovervallen. Die teksten hebben mij van in het begin geraakt. Ik vind het magnifiek hoe hij op honderdduizend verschillende manieren kan zeggen dat hij van iemand houdt, iemand mist of iemand dreigt te verliezen. Wanhoop is net niet binnen handbereik. De teksten spreken mij ook aan omdat er altijd weemoed in te vinden is en die is bij mij ook nooit ver weg". Johny bekent dat hij Aznavour zelf niet kent. Hij vertelt tijdens "Aznavoners" dan ook niet veel over de persoon Aznavour. Hij is alleen gek op de artiest en zijn muziek en niet op zijn schoenmaat. "Aznavour was acteur en is plots gaan zingen. Maar de pers lachte hem uit. Ze vonden dat Aznavour geen stem had om te zingen. De pers schreef: "hoe is het mogelijk om op een scène te kruipen met zo een gestalte en met zo een stem". "Voor mij is hij een man van drie meter en zijn stem is uniek. Vanaf mijn twintigste wou ik in de huid kruipen van Aznavour", zegt Johny. Graag wil ik weten waarom Johny alleen in het Frans zingt en waarom het zo lang geduurd heeft voor hij met dit repertoire op de planken kroop. Het antwoord is heel simpel "Aznavour heeft ooit gezegd dat het Armeens, zijn moedertaal, hem niet ligt om te zingen. Hij zingt beter en liever in het Frans en mij ligt die taal ook enorm. Ondanks dat ik het repertoire reeds van mijn vijftiende kende, heb ik 34 jaar niet naar Aznavour omgekeken, ik heb thuis geen stapels CD's. Ik heb misschien vier LP's en dat is alles. Ik heb niets van hem bijgehouden. Ik heb zelfs zijn pianopartijen, die ik vroeger kocht, weggesmeten omdat ik dacht, je wordt toch nooit Aznavour en zingen zul je toch nooit." Deze uitspraak doet mij een beetje schrikken. Ik wil graag horen hoe Johny zijn programma heeft samengesteld. "Al die liedjes zijn in mijn achterhoofd blijven spoken. Verleden jaar kreeg ik het "ik wil Aznavour zingen en ik ga het nu doen". Voor wie speelde geen rol. Ik wilde het zelfs alleen voor Janine doen."

Aznavoners.
"Langzaam groeide mijn programma en langzaam groeide mijn aantal luisteraars. Eerst zestien op de zolder bij Herman. Daarna tachtig in zijn theatertje. En nu sta ik in de Zwarte Zaal van het Fakkeltheater in Antwerpen, waar ik drie proefvoorstellingen doe en een twintigtal liedjes met tussendoortjes breng. Tot nu toe heb ik nog geen reclame gemaakt. Ik wil weten hoeveel mensen erop afkomen en ik stel vast dat het aantal stijgt. Ik ben er dan ook zeker van dat ik een maand in het theater kan staan als ik volgend seizoen reclame maak." Over zijn stem maakt Johny zich geen zorgen. Hij vertelt wel dat hij geen zanger is, maar hij heeft in de jaren tachtig wel degelijk zangles gevolgd bij Kamiel Lampaert van de Opera van Antwerpen. En toen hij op het conservatorium zat in 1965 heeft hij ook zangles gevolgd.

Toekomstplannen.
"Vandaag leef ik nog met Aznavour. Maar half augustus begin ik te try-outen met een avondvullende causerie met Janine onder de titel "SSST... Bischops versus Voners", geschreven door Roger van Ransbeeck. Het wordt een echt babbelprogramma met inhoud, waar wij het publiek bij betrekken. Het gaat over dagelijkse dingen maar het is zeker geen politiek cabaret. Wat het echt wordt, weet ik nog niet. Volgende week beginnen wij eraan. De regie is in handen van Karel Vingerhoets. Van september tot nieuwjaar is het al geboekt in tal van Culturele Centra. Ondertussen zijn al enkele uurtjes voorbij gevlogen en met de opmerking van Johny "Wij kunnen goed babbelen hé" neem ik afscheid.

Harry De Bock