Pomme d'Amour van Bert De Coninck
Een gloednieuwe CD van een herboren Bert De Coninck.

Wie vorig jaar de compilatie-CD van Bert De Coninck kocht, moet nu zeker ook achter "Pomme d'Amour" aan. Het wordt een kennismaking met een heel nieuwe artiest. De oude Bert bestaat niet meer, de nieuwe Bert - met een heel andere sound - is arrivé.

Bert De Coninck, één van de veelbejubelde Vlaamse artiesten uit de kleinkunstboom, heeft jaren niets van zich laten horen. Tot verleden jaar bij Parsifal plots een best of-CD werd uitgebracht. Sindsdien is de man weer helemaal terug. Hij heeft nu ook een nieuwe CD klaar. "Pomme d'Amour" ligt sinds kort in de winkels.

Bert zet op "Pomme d'Amour" 14 prachtige liedjes neer. Hij balanceert tussen het zuivere luisterlied, zijn vroegere rockmuziek en Portugese klanken die hij heeft opgevist in zijn nieuwe leefomgeving. In zijn lyrische en poëtische liedteksten maakt hij graag gebruik van beeldspraak. Die beelden geven zijn teksten iets extra's. Zo heeft hij het in "De kinderen van de regen" duidelijk over de kille mentaliteit van de noorderlingen, die schril afsteekt tegen de warmte van het zuiden.

Bert brengt op "Pomme d'Amour" ook verschillende liefdesliedjes. Hij beschrijft allerlei facetten van "de liefde", van een vluggertje met een willekeurig iemand in "Doe maar alsof" tot de onbereikbare liefde in "Doordeweekse dag". Het titelnummer "Pomme d'Amour" is een vrolijk liefdeslied. Even later schotelt hij de luisteraars dan het mysterieuze en weemoedige "Arm angstig meisje" voor, waarin hij de breekbaarheid van liefde beschrijft.

We schreven al dat hij zijn inspiratie gretig put uit zijn Portugese leefwereld. Dat bewijst onder meer "Lisboa", een lof- en liefdeslied voor Lissabon en tegelijk een ode aan Fernanado Pessoa, waarvan hij een fragment voordraagt.

De dood komt bij Bert ook verschillende keren om de hoek kijken. Het zal niemand verwonderen, zeker niet als je weet dat zijn eigen leven meermaals aan een zijden draadje hing. In "De dood mijn vriendin" heeft hij het over de dood die alles kan en mag doen, die zich geen wetten laat voorschrijven. Het is niet nodig de dood te roepen. De dood komt zelf wel. En dat is volgens Bert niet altijd negatief. Zo beschrijft hij de dood zelfs als de bevrijder van alle ellende: "...Ik zal pas goed slapen als ik dood zal zijn...".
In "Golgota" gaat hij dezelfde weg die Christus ging en in het rock-achtige "So Long, Goodbye" heeft hij het over zelfmoord.

"De Grens" is een kort spotliedje op onze noorderburen, de Nederlanders. Het bestaat uit verschillende, herkenbare melodieën. Het klinkt als een meezinger. Maar wie wil meedoen, moet zich reppen, want de pret duurt slechts één minuut en zes seconden.

"Onder zeil", het slotliedje van deze CD, is een sentimenteel lied over de vlucht naar "het onbekende": "... het anker wordt gelicht, de kaai verdwijnt stilaan...".

Pomme d'Amour is een prachtige CD vol afwisseling met mooie melodietjes, waarbij de gitaarklanken primeren. Dat instrument is ook na al die jaren duidelijk nog steeds de grote liefde van Bert De Coninck. Deze CD laat ons verder kennismaken met de nieuwe De Coninck, die frisse muziek brengt met goeddoordachte teksten.

Pomme d'Amour is één van de mooiste CD's van Vlaamse oorsprong die wij de jongste tijd te horen kregen.

Nummers:
Pluis (2.51)
Het parfum van de Chique Sleur (2.52)
De kinderen van de regen (3.20)
Doe maar alsof (4.11)
De dood mijn vriendin (3.24)
Fragment Passoa (0.09)
Lisboa (2.53)
Arm angstig meisje (3.31)
Loop naar de maan (2.39)
Golgota (2.09)
Pomme d'Amour (2.39)
Doordeweekse dag (2.53)
So long, Goodbye (3.51)
De grens (1.06)
Onder zeil (3.21)

Muzikanten:
Bert De Coninck (zang en gitaar)
Eric Neels (slag- en sologitaar)
Mirco Banovic (bass)
Tom Dewulf (drums)
Fapy Lafertin (Guitarra en gitaar)
Lode Vercampt (Cello)
Philippe De Chaffoy (viool en keyboard)
Jeroen Misschaert (piano)
Jamie Jamerz (udu)
Josephine Nightingale (backing vocals)
Catherine Mys (Backing vocals)

Harry De Bock
27-12-00