Zelf zegt
Dolf Jansen "Het zal vast geen poëzie zijn". Maar het gaat er heel
sterk naartoe. Even flitsend als op het podium zijn de teksten in "100 op
de schaal van lief".
Qua stijl is elke
tekst of elk gedicht weer totaal verschillend. Als je "Een onwaarschijnlijk
jaar" leest, valt het op dat de beginletters van de strofen samen de naam
"Acda en de Munnik" vormen. zijn "Honderd gedachten waar niemand
op zit te wachten" zijn echt gedachten waar je niet op zit te wachten, maar
die wel rechtuit zijn en ontzettend veel waarheid bevatten. De liefde staat centraal
in "100 op de schaal van lief". Overduidelijk komt dit naar voor in
de gedichten die hij schreef bij de geboorte van zijn kinderen Cian en Aike.
Dolf
Jansen is net als op het podium, hij gaat van het een naar het ander, maar met
zoveel diepgang en humor dat het geheel ontzettend aantrekkelijk is.