Simon Carmiggelt schreef jarenlang, tot 1987,
krantencursiefjes die hij zelf de naam "Kronkels" gaf.
Hoewel ze eigenlijk voor de duur van een krant, zijnde een dag,
werden geschreven, werden ze gebundeld en zo zijn deze "Kronkels"
deel gaan uitmaken van de Nederlandse literatuurgeschiedenis. De
uitgeverij "De Arbeiderspers" begon de eerste drukken
in 1994, per twee, weer uit te geven.
In "De kuise drinker" vindt men werk
uit de periode 1970-1975 en in "Schemeren" cursiefjes
uit de periode 1975-1983.
Wie het werk van Carmiggelt kent, weet dat deze
Amsterdamse straatmus zeer verhalend en beschrijvend schreef. Hij
was een goed observator en kende Amsterdam met zijn typische figuren
door en door. Hij was een trouwe klant van de bruine kroegen en
hij bracht veel tijd door op terrasjes. Hij kende het volkse Amsterdam
door en door.
Carmiggelt was en blijft een stukje Amsterdam.
Zijn verhalen zijn vaak schilderijtjes en geven een duidelijk beeld
van de mentaliteit en het leven van de gewone Amsterdammer. Zijn
werk heeft terecht een ereplaats gekregen in de Nederlandse literatuur.
De heruitgegeven bundels zijn mooie, ingebonden
boeken. Ze kunnen de vergeelde, oude bundels niet vervangen. Maar
zezorgen ervoor dat het werk van Carmiggelt op een waardige manier
beschikbaar blijft voor de jongere generaties.